Plamka żółta

W skrócie chorobę tą oznacza się, jako AMD, najczęściej zaczyna się ona po pięćdziesiątym roku życia, ale są też przypadki odnotowane u młodszych pacjentów. Jednak widać, że częstotliwość rośnie wraz z wiekiem. Częściej chorują kobiety i osoby o jasnych tęczówkach, szacuje się, że problemy w naszym kraju ma około miliona osób z tą chorobą. Przyczyną choroby, a co za tym idzie pogorszenia widzenia jest obumieranie czopków, – czyli komórek światłoczułych w plamce żółtej. Jest to miejsce w centralnej części siatkówki, które odpowiada za widzenie przedmiotów znajdujących się w centrum widzenia. AMD ma dwie postaci suchą i mokrą. Postać pierwsza polega na odkładaniu się złogów tłuszczowych nazywanych druzami w okolicy czopków. Przez to zostaje upośledzona wymiana tlenowa i metaboliczna w czopkach. Niedotlenione i źle odżywione obumierają. Postać sucha rozwija się wolno, nie prowadzi do utraty wzroku, ale może go znacząco pogorszyć. Przez to może stać się niemożliwe wykonywanie wielu skomplikowanych czynności a to pływa znacząco, na jakość życia. Jeśli chodzi o postać mokrą to rozwija się ona znacznie szybciej i może doprowadzić do utraty wzroku. Stanowi to 10 procent zwyrodnień plamki żółtej. Postać ta charakteryzuje się tym, że w okolicy plamki żółtej powstają nieprawidłowe naczynia krwionośne, z których przesącza się lub nawet wylewa krew. W ten sposób powstaje błona, podsiatkówkowa, blizny, obrzęk siatkówki i dochodzi do jej uszkodzeń. Dlatego ważne jest szybkie zgłoszenie się do okulisty nawet, jeśli mamy niewielkie problemy. Musimy być szczególne czujni na kłopoty z dostrzeganiem szczegółów takich jak kolory, kształty itd. Obraz traci ostrość w centrum widzenia. Ostatnim ostrzeżeniem jest pojawienie się ciemnej plamki przesłaniającej centralną część obrazu. W wersji suchej zaleca się przyjmowanie preparatów witaminowo – mineralnych. Powinny one zawierać dużo witaminy C, E, selenu i cynku. Powinno się tez stosować suplementy diety z luteiną i zeaksantyną. Są to silne przeciwutleniacze i zarazem barwniki znajdujące sie w czopkach. Trzeba tez wzbogacić dietę o kwasy omega-3, które hamują rozwój choroby. Jeśli chodzi o drugą postać to najlepsze efekty można osiągnąć poprzez wstrzyknięcie do gałki ocznej preparatów anty-VEGF, które ograniczają rozrost naczyń krwionośnych. Największym minusem tych leków jest ich dość wysoka cena i konieczność częstego ich stosowania. Czasem do leczenia dołącza się tez terapię fotodynamiczną. Metoda ta za pomocą lasera niszczy nieprawidłowe naczynia krwionośne.